هل من مبارز؟

               

به نام خدا

بعد از دیدن برنامه هفت این هفته اگرچه کمی دیر وقت بود ولی سعی کردم یکم بیدار بمونم و در مورد موضوع برنامه،که با حضور فریبرز عرب نیا در مورد ساختار سینما و فرهنگ و مدیریت فرهنگی بحث شد یکم بنویسم و رسالت مجازی خودم رو ادا کنم.

اما بعد،بعد از حدود هشت ماه از شروع پخش سریال مختارنامه که به جرات می توان گفت که هر هفته در ساعات پایانی جمعه شب عده ی کثری از مردم آگاه و علاقه مند به تاریخ و رویداد های بصیرت آموز آن را پای جعبه جادویی میخکوب می کند و  بر خلاف  رسومات موجود در رسانه، حتی بازار تبلیغات های میان برنامه را تخته نموده است و بلکه شبکه های ماهواره ای در آن ساعت مشغول به مگس پرانی می شوند، امشب  فریبرز عرب نیا بار دیگر سوار بر دول دول  ولی نه در هیبت مختار و نه در ساعت ۲۲ بلکه در  لباس بازیگری که  نشان داد واقعا برازنده ی آن است که در نقش مختار ماندگار شود در میدان رسانه تاخت و بار دیگر ندای هل من مبارز را سر داد ،تا بسیار دل سوختگان پای گیرنده دل  شادشوند که هنر و رسانه و عرصه بازیگری هنوز دارند معدود کسانی را که دم از روحیه انقلابی بزنند و هنوز هستند کسانی که هنر را روحانی بدانند و نگاه غربی را ایده آل سینما ندانند .

اما چند نکته در مورد مختار....ببخشید!!! فریبرز عرب نیا در برنامه هفت این هفته:

۱-بالاخره کسی از هنر مندان پیدا شد که الگوی فکریش ولو در حد خودش نشئت گرفته از بیانات مقام  معظم رهبری باشد.عرب نیا یا همان امیر مختار خودمان امشب بار دیگر یاد آن قسمت را که از محمد حنفیه اجازه جهاد گرفته بود را زنده کرد،و ان شا الله پای جهاد در این عرصه نیز  بایستد و نقش خود را به بهترین شکل و در پناه الطاف حضرت حق ایفا نماید.او امشب نشان داد که  خطش خط ولایت است .

۲-بسیار جذاب و خیره کننده بود وقتی دیدم که امیر!!!!!(ببخشیدمنظورم فریبرزه)با دست پر به میدان آمده و در طوبره ی کیاستش منطق برای بروز و ظهور دارد،بر خلاف خطبای پرچونه ایی که فقط حرف در آستین دارند و دیگر هیچ ،و در حین برنامه چشم به ووله های گاه و بی گاه فریدون دارند تا شاید حرفی برای گفتن پیدا کنند.اما فریبرز آنقدر برای مخاطب و برنامه ارزش قائل بوده است که با متنی مدون پا به برنامه گذاشت و با دسته بندی مطالب از وقت بهترین بهره را جست و حتی به کمبود وقت، به حق گله داشت.

۳-در طی چند هفته ای که بحث در مورد  بازیگران و نحوه انتخاب و پرورش بازیگران و دستمزد آنها انجام شد هیچ کس را ندیدیم که  در مورد بازیگر و پارامترهای بازیگر خوب بتواند مطالب مدونی ارائه دهد،البته نمی خوام بگویم که بحث فریبرز کامل بود ولی نگاهش به بازیگر و ویژگی های بازیگر کامل بسیار قابل توجه بود،و در صحبت هایش واضحا به بعد متعالی بازیگر به عنوان یک انسان اشاره نمود.

این نوشته نتیجه ذوق زدگی نگارنده است که پس از هفته ها دیدن برنامه هفت از این که بحثی مثبت در راستای ارتقای فرهنگی کشور عزیزمان ایران با توجه به گفتمان عدالت مطرح شد به وجد آمده است و خواسته سهمی ولو نا چیز در این  جریان ایفا نماید.

والسلام علیکم ورحمه الله و برکاته